چرا عیسی مسیح می بایست مصلوب شود؟

 

 

بخشئ از کتاب ترجمه شدهً "انسان و خدا"

نویسنده: اسقف اعظم آنتونی بلوم

 

ما میخوانیم که عیسی مسیح انسان حقیقی بوده است، و هر گاه تلاش میکنیم تا ببینیم که او در چه چیزی با ما سهیم است، مبینیم که او متولد شده، زندگی کرد و مرد. هنگامی که در بارهً شراکت او در زندگی خود فکر میکنیم، میبینیم که او فقط شریک جلال انسانی نیست. در هر چیز دیگری شاید ولی نه در جلالش ، او خود را نه فقط با آنهایی که در جلال هستند آنهایی که عادل، صالح و مقدس شمرده میشوند، یا آنهایی که احتیاجی به نجات یا کمک ندارند، بلکه با هر کس هم هویت میسازد. نباید فراموش کنیم که ثروتمندان و اغنیا و افراد قدرتمند هم روحی ابدی و سرنوشتی ابدی دارند. باید بیاد داشته باشیم که موعظهً انجیل به فقرا و مسکینان فقط نیمی از وظایف ماست. .

اما با وجود این هنوز این حقیقت پا بر جاست که مسیح در پذیرش وضعیت انسانی خود را با ما هم هویت ساخته، نه فقط در استواری ما بلکه در ضعف، سستی و فلاکت ما. بله او با ما گرسنگی کشید، او مولود شد اما رد گردید. برای او جایی به جز در آخور در بیرون از جامعهً بشری نبود. او خسته بود، رها شده ، تنها ، مورد تنفر و رانده شده و این نیز حقیقت است. او مصاحبت افرادی را پذیرفت که دیگران از مصاحبت با آنان امتناع می ورزیدند ، گناهکاران، آنانی که مورد انزجار بودند و این نیز حقیقت است. اما در بارهً شیوه  همدردی خداوند چیز دیگری هم وجود دارد، چیزی بسیار مهمتر. او در مرگ، همدردی با ما را پذیرا شد. شخص بطور کاملا طبیعی می گوید: او انتخواب کرد که انسان شود پس لازم بود که بمیرد. نه او نمرد و نکته در همین جاست. این باعث میشود که مردم نتوانند درک کنند که در مرگ مسیح چه چیز اینقدر مهم است. اگر منظور مرگ است، تمام آنهایی که فانی هستند میمیرند، و خداوند کاری بجز آنچه همهً ما روزی نیز مجبور به انجام آن خواهیم بود، نکرد. اگر منظور درد و رنج است، در جهان میلیونها انسان وجود دارند که متحمل دردی بی نهایت بیشتر از آن بوده اند که او بروی صلیب متحمل شد.  دو دزد را همزمان با او به صلیب کشیدند، آنها مرگی انسانی را بروی صلیب تحمل کردند. اگر در بارهً باب یازدهم رساله به عبرانیان بیندیشیم، می بینیم که درد و رنج انسانی، وحشت انسانی، حتی بصورت مقدس آن از تمام آنچه که ما میتوانیم از رنج فیزیکی مسیح نزد خود مجسم کنیم فراتر رفته، تراژدی مرگ خداوند نهایت شرکت او در تراژدی بشری و سرنوشت بشری نیست.

 

ادامه مطلب